رهبران تاثیر گذار جهانی باید از نظر فرهنگی نیز شایستگی داشته باشند

مهارت‌های کوچینگ در محیط های در حال تغییر

عبور از مدیریت سنتی و رسیدن  به محل‌کارهای مجازی و تغییرات مرتبط با آن در جذب استعداد و فراگیری دیجیتال در مدیریت سازمان‌ها و تیم‌هایی که نسبت به همیشه متنوع‌تر هستند، چالشی واقعی ایجاد کرده است.

دور کاری ها، با دسترسی گسترده به نیروی کار جهانی، بیش از همیشه طرفدار پیدا کرده است.  در واقع با دسترسی گسترده به نیروی کار بین المللی به صورت دور کار ما با افزایش آگاهی اجتماعی در مورد مسائل قومیتی، عدالت اجتماعی مواجه هستیم . از این رو مدیران جهت مدیریت نیروهای خود که در واقع هر کدام نماینده یک فرهنگ هستند  بیش از پیش به الگوبرداری از الگوهای معتبر جهت آگاهی از فرهنگ‌ها و از طرفی درک حساسیت‌های میان فرهنگی نیازمند هستند.

صلاحیت فرهنگی در مقابل صلاحیت سیاسی

شایستگی فرهنگی رهبران | در محل‌کارهایی که تنوع فرهنگی بیشتری وجود دارد، احتمال پیشرفت و رشد بیشتر نیز مهیاست. مثلا خانم‌های مدیرعامل و اقلیت قومی در شرکت‌های فورچون ۵۰۰ (Fortune 500) تأثیر عمده‌ای بر رویه‌های تجاری و تنوع ابتکار عمل دارند که به این نکته اشاره دارد، این رهبران هر دو شایستگی شناختی و احساسی را نشان می‌دهند.

گروه‌ها و هیئت‌های دارای تنوع جنسیتی، عمدتا افراد مستعد که برای فرهنگ فراگیری ارزش قائل هستند را جذب می‌کنند. کاربران دیجیتالی یا دیجیتال مارکتینگ که بیش از ۵۰% نیروی کار را تشکیل می‌‌دهند، رهبرانی را می‌خواهند که بتوانند هدف معناداری را بیان کنند، استقلال عمل را فراهم کنند، به تیم‌ها و افراد مختلف کمک کنند، رشد کنند و به تأثیرات اجتماعی و محیطی اهمیت دهند. در حالی که تنوع با ایجاد ذهنیت رشد، نوآوری، استعداد گسترده و همسویی سهامداران، مزایای حقیقی را برای سازمان‌ها ارائه می‌کند؛ ممکن است رهبران اهداف آن را بیشتر از کار با یک تیم همگن که چارچوب مشترکی را به اشتراک می‌گذارند، زمان ‌برتر و در تصمیم‌گیری کندتر ببینند. بکارگیری استانداردهای تنوع مستلزم آن است که رهبران، آگاهانه متعهد به توسعه روانی فرهنگی و قدردانی از تأثیرات پیشینه فرهنگی بر پویایی و ارتباطات تیم باشند.

فرهنگ کوچینگ برای یک محیط جهانی

کوچینگ می‌تواند از رهبران در محل کار حمایت کند و به آن‌ها در کشف و به چالش کشیدن مفروضات، ادراکات و سیستم‌های اعتقادی خود و سازمان‌هایشان کمک کند تا هوشیارتر شوند.

ما به عنوان مربیان اجرایی مجرب، ممکن است از رهبرانی مانند آمینا/ آمنه دعوت کنیم تا در مورد چندین مسئله فکر کنند:

  • موفقیت جلسه خود را چگونه تعریف می‌کنید و دیگران از چه باورها و معیارهای دیگری برای تعریف از موفقیت آن استفاده می‌کنند؟
  • چقدر از تجربه تیم خود در جلسات و یا انتظارات و ترجیحات آن‌ها آگاه هستید؟
  • ترکیب فرهنگی و زمینه‌ای تیم چیست و چگونه می‌توانید تفاوت‌های فرهنگی آن را در نظر بگیرید و مدیریت کنید؟
  • چگونه می‌توانید اعتماد و امنیت را در تیم خود تقویت کنید؟
  • چگونه ممکن است کلماتی مانند «نوآوری» و «خلاقیت» در تیمی با تنوع فرهنگی قرار بگیرند؟
  • چگونه می‌توانید خود و تیمتان را تشویق کنید تا توانمندی‌های خود را تقویت کنید؟

تاثیر کوچینگ در ایجاد اعتماد

رهبرانی مانند آمینا/ آمنه می‌توانند از مهارت‌های کوچینگ خود برای ایجاد رابطه، اعتماد و شفافیت در بین و همراه با تیم‌های خود استفاده کنند. مهارت‌های ضروری کوچینگ مانند گوش دادن فعال، پرسیدن سوالات باز و کنجکاوانه و نشان دادن همدلی بدون قضاوت شدن، می‌تواند به یک رهبر کمک کند تا از تسلط بین فرهنگی حمایت کند. در واقع از این طریق می توان شایستگی فرهنگی رهبران را بالا برد.

%۹۲ از سازمان‌ها با فرهنگ کوچینگ قوی، عمدتا از سه روش استفاده می‌کنند: مربیان داخلی/ مربیان خارجی / مدیران و رهبرانی که از مهارت‌های کوچینگ در یک اکوسیستم یکپارچه استفاده می‌کنند که در توسعه کارکنان، تحرکات داخلی، DEI و عدالت اجتماعی سرمایه‌گذاری می‌کنند.

فدراسیون بین المللی کوچینگ

بزرگترین سازمان جهانی در زمینه پیشرفت جهانی حرفه مربیگری و تقویت نقش کوچینگ به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از یک جامعه پر رونق است؛ که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد، اعضای ۳۵۰۰۰ نفر آن و یا حتی بیشتر در بیش از ۱۴۰ کشور و منطقه در راستای اهداف مشترک افزایش آگاهی از کوچینگ و حفظ یکپارچگی این حرفه از طریق یادگیری مادام العمر و بالاترین استانداردهای اخلاقی تلاش می‌کنند. ICF از طریق کار شش سازمان خانوادگی منحصر به فرد خود، مربیان حرفه‌ای، مربیان مشتریان، سازمان‌ها، جوامع و جهان را از طریق کوچینگ توانمند می‌کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *